Na weken zwoegen is het weer tijd voor een weekje vakantie! De helft van de wereld vergaat door de kredietcrisis, maar dat kan mij deze week even helemaal niks schelen. Het is tenslotte vakantie, niet waar? Het moeilijkste van de vakantie is de dag ervoor, die lijkt dan altijd veel langer te duren dan normaal, maar soms lijkt die dag ook pech aan te trekken…

Zoals je denkt even te kunnen zitten, maar na een paar minuten voel je een klap. Pijn. Tekort aan lucht. Je valt naar beneden. Een aanslag? Nee, een nogal lomp geslagen hockeybal, au.

Na de nodige pijnkreten, laatste woorden (een beetje drama is ook wel leuk :-p) was het weer tijd om verder te gaan.

Nou, da’s mooi. Na deze aanslag leef ik nog en ik heb de eer om de herfstvakantie van 2008 mee te mogen maken. Halleluja! Maar de volgende keer zonder zo’n lomp hockeyballetje graag.

Een paar uur later staat iedereen klaar, de klok tikt. Het wordt al wat wilder, tik tak tik tak. En met de verlossende zoemer wordt de vakantie ingeluid. 3,2,1 Vakantie!