Deze post verscheen eerder als column op Sevendays.nl
Sinds kort staat er een platte televisie in onze huiskamer. Een revolutie: wij behoorden toch tot de laatste der niet-platschermigen.
Onze oude televisie was een bakbeest. Zo’n beeldbuis van vijftig kilo. Eén groot voordeel: geen inbreker die er aan denkt om hem mee te nemen. Toch wilden ook wij liever een plat scherm. Die zijn zuiniger, worden minder stoffig en je hebt scherper beeld.
Alleen blijf je met zo’n televisie wel doorgaan om het beeld nóg beter te krijgen.
Bij het aanzetten is er een gevoel van vreugde: het aansluiten is gelukt, je rug heeft het wegtillen van de oude televisie overleefd en het beeld is op het eerste gezicht beter. Als je later wat aandachtiger gaat kijken, valt je toch wat onaangenaams op: het beeld is toch wat blokkerig. Een detail dat blijft kwellen als je elke keer naar een blokkerig Nederland 1-logo kijkt.
De volgende dag valt er een folder op de mat met een aanbieding voor HD-tv. Vol met troost voor de licht teleurgestelde kijker met kreten als ‘Tot vijf keer scherper beeld’ en ‘Je kunt zien wie er contactlenzen dragen’. Uiteindelijk voltrekt zich een scenario waarbij het aansluiten goed gaat, maar je uiteindelijk een pincode nodig hebt om alles te activeren. Het valt te raden, de pincode is verdwenen. Een hele lijdensweg volgt waarbij er aan de telefoon bewezen moet worden dat je bent wie je zegt te zijn anders krijg je de code niet.
Enfin, na deze lijdensweg heb je dan haarscherp beeld. Het ziet er inderdaad geweldig uit en het is een hele verbetering ten opzicht van de oude beeldbuis die in zijn eentje ook nog eens een flinke ruimte bezet hield. Toch blijft het knagen. Hoor ik daar geen gekraak? Een zoektocht naar het ideale geluid is begonnen.
CCfoto By Funky64 (www.lucarossato.com)
