De griep heerst hier. De een is nog niet beter of er zijn er al weer 2 ziek. En ook bij de leraren blijft de griep maar rondspoken. Mooi, want een uurtje vrij is mooi meegenomen. En als met wat schuiven van het rooster je het laatste uur vrij hebt inplaats van een tussenuur. Dan is dat helemaal een cadeautje, toch?

Nou, niet dus. Op de een of andere manier waren mensen er van uit gegaan dat ze dat tussenuur konden gebruiken om te leren voor wat toetsen. Dus ik hoorde met J. bij het meest gehate deel van de klas. Want J. en ik waren bezig geweest om de boel even te laten doorschuiven wat dus niet bij iedereen in de smaak was gevallen.

En met wat gesnauw werden we aangesproken. Ego?sten, niet denkend aan de rest van de klas. Of we niet eerst konden overleggen. Ben ik nou gek? Wie verzint het om afhankelijk te zijn van een tussenuur dat pas die ochtend bekend is? Terwijl er daarvoor minstens 7 dagen waren om te leren…

Na wat verbaal gevecht te hebben viel de stilte. tijd voor de toetsen en het zeuren was verstild. Het ging gewoon goed, dat tussenuur was niet nodig en het is inderdaad beter dat we eerder weg konden. Misschien zagen ze ook het gekke in, het leek in ieder geval opgelost.

“Je had gelijk Joca” Zei S. na schooltijd. Ik fietste naar huis en zag dat het goed was.