Na een jaar aan alle kanten doodgegooid te zijn met de Amerikaanse verkiezingen, er voor de laatste weken 30 tv programma’s van de publieke omroep in Amerika werden gemaakt (waar slaat dit op!? Sesamstraat nog tot daaraantoe. Maar dat het Jeugdjournaal,Journaal, Netwerk en de Nps nou ieder een aparte crew moesten sturen die eigenlijk alleen maar Obama volgde…) is het toch tijd dat Obama maar eens echt president wordt.

Heel Washington in is opperste staat van paraatheid. De stad is compleet afgesloten van de wereld en de beste plekken die nu nog te krijgen zijn voor de Obamaparty zijn voorbij het Washington monument. En dat is krap 2,5 km van Obama. Kun je het beter op tv kijken, toch?

Maar nee, het is historisch. Je moet er bij zijn, al is het 3 kilometer van hem af en kun je niet eens bellen om te zeggen dat je er bent. Het telefoonnetwerk ligt immers door de drukte plat. Als je er dan toch levend uit komt is het nog proppen bij de inauguratie gala’s. Waar je 5 minuten mr. President ziet. Met wat geluk.

Toch, als je over 30 jaar kan zeggen “H?, op de 20e was ik erbij” dan zou het heel veel indruk geven. Dat je dat kon met die schaarste aan kaartjes en je hebt het overleefd! Obama ook nog gezien? Waarop je dan aarzelend antwoordt dat je hem pas een week later op tv zag. Maar je was er wel bij!

Als ik zou gaan dan ga ik maar lekker richting Phoenix. McCain heeft het vast rustig de laatse dagen, maar hij heeft wel een prima sattelietschotel. Een beetje op de bank hangen, misschien wat foto’s schieten van McCain. Ben toch benieuwd wat voor een gezicht hij zou trekken ;-)

Over 30 jaar zou ik dan zeggen “De 20e? Nee, ik was er niet bij. Maar ik heb het wel gezien met zijn tegenstander. Je weet wel, die ouwe. Jhon McCain” En nu? Nu zou ik zeggen, “ik hoop dat ik bij google lekker hoog kom te staan bij het intikken van het woord Obama”

foto by: rkcr