Hij kijkt nog even op zijn Blackberry voordat hij zijn auto instapt. Van Geel smste dat hij op weg was naar Pauw & Witteman voor dat debat en voor de zekerheid checkte hij nog even na of de lijsttrekker van de CDA fractie in Nieuwkerkeradeel wel echt een man was.

Terwijl hij op de achterbank zat besefte hij zich wat hij in zijn hoofd had gehaald na de kabinetsval. Demissionair, het spookte in zijn hoofd. Hij had er ervaring mee, maar het voelde deze keer toch anders. Alsof iedereen hem nu echt zat was geworden en de laatste maanden alleen maar gebruikte om hem dwars te zitten.
Eerst die AOW hervorming die niet meer doorging en achter de schermen werden er al meer verklaringen voorbereid. Na de AOW zou Uruzgan komen, de Hypotheekrenteaftrek en daarna de bezuinigingen. Daarna zouden ze hem persoonlijk gaan raken, z’n nieuwe dienstauto moet worden geannuleerd en die crisistoeslag kon hij met terugwerkende kracht terugbetalen. Ze waren immers controversieel verklaard.
Vertwijfeld keek hij naar buiten. “Waar is het fout gegaan?” Hij haalde zijn herinneringen langs de achterkamertjes van zijn geheugen. Het lettergrepen inslikken was veel minder geworden, hij straalde nu wel gezag uit en Maxime is zelfs op zijn verzoek gestopt met twitteren vanuit de Trêveszaal.

De wagen stopte. Voor het uitstappen keek hij nog snel naar het schermpje. In zijn afwezigheid was een verbod op kroketten in de kamerkantine door de kamer geloodst. Daar ging zijn favoriete snack, de enige die hij mocht declareren.

Verslagen liep hij het Binnenhof op, ” Juni, geen dag langer” prevelde hij nog zachtjes.

CCfoto by NewsPhoto!