Daar sta je dan als net iets te snel rijk geworden popster in Amsterdam, je kon zoveel geld krijgen voor een concert in een of andere concerthal in Londen, met een leuke bonus van een paar miljoen. Maar om eens legaal een jointje te kopen werd de hele tour omgegooid, tientallen concerten geschrapt en ging je voor tientallen miljoenen het schip in aan schadeclaims van boze fans.

Nadat je na 15 uur reizen eindelijk in Amsterdam bent gekomen, kom je erachter dat het een stadje is van het formaat Old Kinderhook. Een stad waar je lange tijd niets kon drinken op het terras als je stond, inplaats van zat. Maar h?, je moet toch wat doen voor een joint. Dat het land waar je zit Nederland blijkt te heten terwijl je toch echt dacht dat het Denemarken was maakt ook niet zoveel uit.

Eindelijk, daar sta je dan voor de deur. Al die jaren wachten, al dat geld dat het heeft gekost en dan als je voor die zorgvuldig uitgezocht coffeshop staat wijst een nors kijkende man naar een papiertje waarna hij in een soort van gebroken Duits zegt dat je vooral moet wegwezen.

Wat is er gebeurd? Dit was toch Amsterdam. De stad waar alles mag en kan. En dan komt de manager aarzelend aanlopen om te zeggen dat Coffeshops sinds kort verboden terrein zijn voor toeristen. Hij had nog geprobeerd eigenaar om te kopen met een gratis cd, maar het haalde niks uit.

Voor het concert vervloek je nog even dat Denemarken, en Amsterdam. Schreeuwt iets als “Wat tolerant, wat alles mag?” “Hoe kan ik zo stom zijn om die paar miljoen in Londen af te slaan” om daarna in stijl af te sluiten met een vernielde kleedkamer. Om vervolgens het concert te beginnen in een betonnen echobak, of als je het treft in Paradiso.

Als er van die volgende wereldtour geen enkel concert in Nederland wordt gepland, dan weet je waar het aan ligt.

CCfoto by Wahig