Voor de mensen die meelezen sinds januari is het verhaal van de kantinewand al bekend. Opdracht was om een patroon te bedenken et voil?, het ging nog goed ook. Het patroon zou zelfs (met nog 2 andere) echt worden uitgevoerd op de kantinewand. Maar dat was dus medio januari.

Maanden was er geen enkel bericht over dat patroon en ik stelde me tevreden met de gedachte dat het vast hel mooi zou worden uitgevoerd waardoor ik vast wel trots kon zijn op het resultaat. Uiteindelijk kwam er dus een gesprek, met een fataal bericht: “We gaan het zelf schilderen! Leuk h??” Snel werden ook nog de mogelijkheden als behang met het patroon laten maken doorgesproken en toen was het gesprek te einde.

Nu zitten ik en J. dus met een groot probleem, het is eigenlijk bijzonder flauw. Maar als ‘prijs’ moeten we zelf dat patroon gaan schilderen op een vrije dag terwijl de anderen gezellig buiten zitten te luieren. Alsof je een reis wint naar Spanje en het een voettocht blijkt te zijn.

Tja, ik ben er mooi ingetuind. Dat schilderen gaat echt ronduit niks worden, het patroon is gemaakt met photoshop en de gradients en wolken zijn onmogelijk te schilderen. Zeker voor buurman & buurman klussers als J. en ik. Verder is ons patroon erg klein, een a4. Dat rotding moet dus op de een of andere manier vergroot worden naar 6 bij 3 meter.

Ik voel me er in getuind, opgelicht door deze sigaar uit eigen doos. En dan moet ik de komende jaren ook nog naar het gedrocht kijken dat uit dit middagje schilderen ontstaat?

Timboektoe, here I come!