“Jako! Jocca! Zdjooooka! Jokka! Joran!?” Al mijn hele leven gaat het bij eerste ontmoetingen volgens een vast patroon. Iemand anders kijkt verdwaast op een papiertje waar geen Jan, Piet of Mohammed bin Prittstift staat. Kijkt verdwaasd naar mij en kraamt dan iets uit wat in de buurt komt van de namen die ik heb genoemd aan het begin van deze alinea.
Als het dan met de uitspraak eindelijk goed zit komt er het volgende probleem: De spelling, op de een of andere manier schijnt het belachelijk moeilijk te zijn om mijn naam correct op te schrijven. En dat terwijl deze maar uit 4 letters bestaat. J-O-C-A. Moeilijk?
Nou, het schijnt van dus van wel. Ik krijg brieven die geadresseerd zijn aan Jocca of Joka. Binnen kidsweek.nl is men ook niet helemaal zeker over de spelling aangezien ik een Jocca, Jako en Joka ben tegengekomen de afgelopen weken. Verder is de uitspraak ook om te huilen. Maar daar ga ik eens en voor altijd een eind aan maken, zodat we de moeite voor nuttiger dingen kunnen gebruiken.
Allereerst de uitspraak, deze is letterlijk alsvolgt [ Zjoka ] Een zachte Z, die overgaat in een J met een korte O klank. De O van bot en dus niet van Boot. De A wordt juist weer helder uitgesproken zoals in kaas. Het volgende punt is de spelling, namen volgen geen spellingregels. Daarom wordt Joca ook met slechts ??n C geschreven en ik mag u als beste cursist erop wijzen dat Joca nooit of te nimmer met een K dient te worden geschreven.
Lees het nog even goed door en neem het in je op, schrijf het nog even op en dan kunnen we stoppen met deze cursus. Ik kan je nu de titel ‘Master of Joca pronounciation’ geven die je toegang geeft tot een nieuw verlicht leven. Gefeliciteerd!
Koop vooral ook de aansluitende casetteversie van de cursus ‘Joca uitspreken voor beginners’!


Ik ken ‘t: wanneer ik me voorstel moet ik het minstens 2 keer herhalen, voordat de ander ook maar een poging durft te doen tot het zelf uitspreken ervan. En dan nog niet eens over de spelling inderdaad: Tunde, Tnde (eh… juist), Thuunde, noem het maar op :P
Tja, voor mij maar 3 letters, en meestal hebben ze ‘t meteen goed.. (:
Ik beloof je bij deze plechtig dat, mag ik je ooit nog ontmoeten, ik je naam goed zal uitspreken. Want ik ken het gevoel. ‘Hai, Ingelise.’ ‘Wat?’ ‘I-nge-li-se.’ ‘Hooooh…’ Niet veel later wordt er dan gevraagd: ‘Hoe heet je ook alweer?’
Dus bij deze beloof ik je plechtig deze cursus te benutten mocht ik je nog eens zien!
Nu schijnt het ook heel moeilijk te zijn om mijn voornaam te spellen. Dingen die ik al ben tegengekomen: Rutgher, rutgur (serieus!). En dan over mijn achternaam niet te spreken…
haha, dat heb ik met mijn achternaam :-O!
op wedstrijden soms wordt het zelfs wableke, en er wordt gezegd dat ik deze race ga winnen,’en daar gaat Elise ….. Elise… Elise Wableke?’ Jippie, ik schiet in de lach en verlies:D
Heb dat al sinds ik Nederland bent, eerst een hele lange Engelse achter naam nu een Tunesisch naam dat voor de meeste lastig uitspreekbaar is.
Trouwens hier kun je ook nog een leuke youtube video van maken, om het helemaal compleet te maken!