Dit stelt dus een haai voor
Terwijl de halve wereld bezig was met de inauguratie van Obama, ging ik eens gezellig iets compleet anders doen. Juist vandaag, op de dag dat ik me had willen vergapen aan alle vooruitblikken op Obama als president en allemaal scenario’s te bedenken waardoor het toch opeens niet zou lukken, vandaag gingen we naar Emmen, de dierentuin was het doel!
Iedereen weet wel dat Emmen bekend staat als het Las Vegas van Nederland. Een stad in de middle of nowhere met een dierentuin en eigenlijk alleen maar nieuwbouw en stapeltjes stenen in de buurt. Het enige verschil met het echte Las Vegas is dat de casino’s er ver te zoeken zijn. Maar dat is slechts een detail.
Maar dit Las Vegas van Nederland ligt wel 2 uur rijden vanaf het punt waar ik dit schrijf. Met het nadeel dat ik dus voor dag en dauw eruit moest om op tijd te zijn voor de bus. Die op het vreselijke tijdstip van 7:30 vertrok vandaag. Vol met slaperige kindertjes. Voor het gemak zal ik toch niet zo zeuren, de echte pechvogels die moesten al om 05:30 opstaan om de trein naar school te halen.
Na een slaperige rit van 2 uur met een veel te oude film met een uur reclame ervoor kwamen we dan eindelijk aan in Emmen. Een grote asfaltvlakte in de woestenij van Drenthe. Maar dat bleek dus de parkeerplaats te zijn. Buiten waaide een ijzige wind. Dit is dus het hoge Noorden.
In de dierentuin gingen we natuurlijk aapjes kijken, klooien in de speeltuin en er moesten ook nog wat opdrachten in worden gevuld (Op straffe van een laag cijfer als je het niet deed) en er was natuurlijk ook een rondleiding. We mochten de olifantenstallen in.
En om je gelijk maar uit de droom te halen, een olifanten stal is geen mini oerwoud. Het is een betonnen ding dat enorm stink naar poep. Mooier valt het niet te maken, zeker niet omdat een zeker iemand compleet misselijk de stal uitging. Met een gezichtskleur die het meest leek op beschimmelde yoghurt.
Daarvoor en daarna kwamen we ook een op hol geslagen neushoorn tegen (achter een hek), eekhoorns die ontsnapt waren en zwommen tussen de zeehonden en een citroenhaai. Onze toeristengeest kon ons niet tegenhouden van al deze dieren een foto te nemen met ons zelf er lachend op. Al is het met Photoshop.
Het was toch weer eens tijd om terug te gaan. En na een enorm lange reis doordat de avondspits er dwars doorheen liep kwamen we dan eindelijk terug. Iedereen nam afscheid van elkaar, een paar mensen reden elkaar nog even van de fiets en de dag was eigenlijk ten einde.
Alleen heb ik nu wel de inauguratie van Obama gemist, ik hou dus maar mijn hoop op uitzendinggemist.
Tweet
