“Hee, ik heb geen probleem,ik heb alles gefixt. ‘k wou nog iets zeggen maar ik weet niet meer,
dan was het zeker niets. De dag is nog jong, ze trilt in de zon. Ik tel de echo’s in het trappenhuis,
‘k hoor iemand zingen h?.. ik wil alleen maar zwemmen”

Nadat de ziekte mij en mijn zin om te bloggen had omgelegd is ie gelukkig gevlucht. Nou ja, gevlucht? Laat ik zeggen dat ik me nog niet 100% voel. Maar dat kan ook aan de vele proefwerken en so’s voor deze week liggen. Voor vandaag heb ik gelukkig alles gefixt, in een dag die door regen compleet doorweekt was.

“h?.. ik wil niet horen wat de dokter dacht of wat je doet als het zo door blijft gaan. Ik wil niet weten wat dat geintje nou uiteindelijk nog heeft opgebracht… Ik wil alleen maar zwemmen
nananana…

Vandaag was een gewone dag, ik had een mooi cijfer gehad (altijd goed voor je humeur) en met LO gingen we werken als rolband. Maar dat is zo’n ding dat ik niet in details zal beschrijven. Ondertussen was mijn kapsel weer helemaal omver gewaaid, o drama. Of vind ik dat helemaal niet erg?

“Hee.. ik weetniet wat ik in jou plaats zou doen of wat je zegt als iemand weg wil gaan. Ik heb geen mening over autocross hollywood poloshirts of hoe de winkel loopt. Ik zeg h? (h?) ik wil alleen maar zwemmen
h?.. (h?) ik wil alleen maar zwemmen
Jippiejajee”

En zo eindigde de dag, met Spinvis uit de radio schallend. Spinvis, mijn lichtpunt in de grijze dagen van de post-herfstvakantie-ik wil zomer-dip. Jippiejajee!