Deze post is eerder verschenen als column op Sevendays.nl

Ikea, ik heb er een haat-liefde verhouding mee. In mijn hele leven heb ik vele woensdagmiddagen in Sm?land gezeten. Om vervolgens toen ik niet meer in de ballenbak paste maar te verhuizen naar de winkelvloer. M’n eerste keer uit eten was in het Ikea restaurant en thuis staat in elke kamer wel een Billy boekenkast, soms zelfs twee.

So far, so good. Al laat de Ikea mij wel erg in de steek de laatste jaren. Zo was er het gevalletje van mijn bed. Na vele jaren trouwe dienst zonder enig gekraak en gepiep zakte hij midden in de nacht zomaar door. Daar stond ik dan slaapdronken met een hoopje schroeven, multiplex en nep grenenhout voor me.

“Maar h?, dat soort dingen kunnen gebeuren.” dacht ik nog terwijl ik vrolijk een nieuwe kast in elkaar zette. Toen de kast klaar was en fier overeind stond kon ik het niet laten om te laten zien hoe makkelijk die la openschoof. Even later stond ik na een harde knal met een losse plank in mijn hand en een hoopje schroeven, multiplex en nep grenenhout voor me.

Zo ging het nog een aantal keren en om te voorkomen dat er nog meer hoopjes schroeven, multiplex en nep grenenhout naar het grofvuil konden ben ik maar uit totale wanhoop de Ikea gaan vermijden. De Catalogus ging direct bij thuisbezorging de open haard in. Ikea merkjes op bekers en bestek werden afgeplakt en er was een flinke tijd een koopstop voor Ikea producten.

Na een tijd Ikealoos geleefd te hebben begint het nu toch wel te kriebelen. Hema’s rookworst voor de Ikea, Billy, is 30 jaar geworden en daarom zijn er speciale edities uitgebracht in een bescheiden serie van 4 miljoen stuks om het een beetje exclusief te houden.

Wie wil mij even vastbinden aan mijn oude Billy?

CCfoto by yassan-yukky