Balkenende IV voelt al lange tijd als dronken olifant die elk moment kan vallen in een porseleinkast. Huppelend van het Irak rapport naar de missie in Uruzgan zijn alle bezoekers van de Haagse dierentuin het al eens dat hij gaat vallen. Ooit, op een dag. Vast wel, ergens voor de verkiezingen.
Ondertussen zijn het zware tijden voor de pers. In de koudste winter sinds jaren staan er velen te buurten bij het ministerie van Algemene Zaken en worden de uren gevuld met het schieten van overgangsshots en het interviewen van de mensen die Chinees komen bezorgen. Wanneer het echt te koud wordt is het tijd voor koffie bij Dudok en tussendoor wordt er nog door enkelen getwitterd. Die uren moeten immers toch met iets vol worden gemaakt.
Tegenover het ministerie staan een aantal dranghekken waar een steeds grotere groep mensen samenklit om het schouwspel te bekijken. Gewapend met camera’s en telefoons staan ze klaar om de dienstauto die langrijdt te filmen en wanneer er lange tijd niks gebeurt, het fotograferen van de pers en de agenten.
Politieke crises zijn puur entertaiment waar alleen de NOS de waarde niet van inziet, zij zenden op het moment dat de pers duimen staat te draaien op het Binnenhof Olympisch langlaufen uit. Maar zelfs als er geen nieuws is, is het een fascinerend schouwspel. Op zoek naar schimmen achter de ramen, dienstauto’s en bakken chinees komen ze wel de nacht door.
