Busladingen vol japanners, van Gogh en heel veel bomen in de buurt. Vandaag ging ik richting het Kroller-M?ller museum in Otterlo. Oftewel midden op de Veluwe. Het weer werkte niet mee voor het van Gogh spotten in de beeldentuin, maar verder was het wel een aardig uitje.

Bij binnenkomst was het al uitkijken voor wat nou kunst was en wat nou niet. Zo bleek dat ene mooie beeld een prullenbak te zijn, dat schilderij een naambordje voor een ander schilderij en die kunstzinnige zwartwit film het beeldscherm met bewakingsbeelden.

Maar er waren ook weer andere belachelijk normale dingen tot kunst verheven. Een witte muur bleek kunst te zijn, nadat er tegen aan werd geleund en er met topsnelheid een suppoost aankwam lopen. Luid schreeuwend dat dat nou kunst was waar je niet aan mocht zitten.

In de ochtend werd er eerst begonnen met een uiterst inspirerende workshop ‘Dancing with the Arts’ door Introdans. De vorige keer dat er zo’n dansworkshop was heb ik de rest van de week met Nachtmerries gelopen. En deze keer was het wederom vreselijk.

Het doel was deze keer om een kunstwerk om te zetten naar een dans. En dat is pittig, zeker als je een schilderij met blokjes en streepjes ziet waar je niet weet wat je ermee aan moet. De dans mislukte dan ook vreselijk, onder meer doordat er een scherm tegen de vlakte ging en ik een horloge tegen mijn hand kreeg geslagen.

Aha, horloges zijn niet erg? Compleet fout. Door een of andere modegril waarin alles kleiner moest worden hebben eigenwijze horlogemakers besloten om die dingen steeds groter te maken. Als je dan beweegt en er komt een horloge van een halve kilo zwaar naar je aanvliegen kan dat best wel eens pijn doen. Dat is geen kunst.

Na de grote danstreurnis werden we losgelaten in het museum om een paar opdrachten te maken en de po?et uit te hangen door een gedicht bij een schilderij te maken. Daarna werd er nog snel een rondleiding langs de uitgebreide van Gogh collectie gedaan en toen was het programma al voorbij.

Iedereen kwam bij elkaar, vertelde zijn verhalen over Oost-Duitse suppoosten die zeurden dat je ‘schnupjes niet mit mag nihmen, jungen’ en de expedities richting de beeldentuin om in het enorme Jardin d’email te klimmen. Helaas werkte het weer met hagel en regen weer eens niet mee…

De bussen gingen terug, de dag was voorbij en ik had een belangrijke levensles geleerd. Van Gogh is prutswerk vergeleken met die perfect witte muur. Dat is pas kunst, je ziet het niet eens!

foto by: Rene Arends