Ancic tegen Murray, de tribunes zijn volgepakt en er wordt nog even een quiz gespeeld met een toeschouwer op de 2e ring. Murray slaat nog even wat services, de Zweedse scheidsrechter oefent zijn “tenkjewhel” en Richard Kraijek wrijft zich in zijn handen. Op naar de droomfinale.

Eerder die dag was ik met mijn broertje en vader de bus ingestapt van de plaatselijke tennisclub. Op naar Rotterdam, we gaan tennis zien op topniveau! In de bus zat de stemming er al goed in en we konden de herhaling zien van de finale van de Australian Open.

Het was ook weer een vroege dag voor Richard. Maar dit jaar liep de boel eindelijk op schema, de ABN-Amro was niet omgevallen. Nadal ging nu verder dan de 1e ronde en ook die gekke Schot Murray deed het prima. De sponsor was tevreden, de deelnemers ook en de supporters des te meer. Met een ‘Yes, We can!’ gevoel liep hij Ahoy in.

Na een reis van anderhalf uur was de bus er dan. Er werd even een groepsfoto geschoten, gewacht voordat Ahoy openging en toen was het grote moment. Een paar trappen verder was het machtige centercourt te zien. Een van de snelste banen ter wereld, we gaan die gekke Schot Murray zien!

In het VIP dorp was het weer rustig en na een paar drankjes ging Richard weer naar zijn deelnemers kijken. Hij kwam nog Esther Vergeer tegen die dit jaar het eerste rolstoeltennis toernooi regelde. Alles liep zowaar op schema en in een verloren half uurtje tenniste hij met wat kinderen bij een van de clinics.

Er was nog zat tijd over voordat de echte wedstrijd zou beginnen dus het werd eens tijd om Ahoy te verkennen. In de ene zaal waren er allemaal banen waarop je kon tennissen, in de andere waren de trainingsbanen voor de deelnemers. Maar Nadal was nog niet gesignaleerd.

‘Nadal is weer naar de afhaalchinees om de hoek’ dacht Kraijek. Sinds hij Rafael de weg had gewezen naar de beste bamischijven van de stad was die niet vaak meer op het centercourt te zien om te trainen. Dat is maar goed ook, al die gillende vrouwen zorgen alleen maar voor opstoppingen… En hij ging eens kijken naar de dubbels die nu stonden te trainen. Toch mooi de nummers 1 van de wereld naar Rotterdam gehaald.

De wedstrijd begon en Murray was veel sterker dan Ancic. Die steeds net te langzaam leek en veel eerste services missloeg. Het werd een korte partij terwijl er juist een lange wedstrijd was verwacht. Helaas. De uitslag was 6-1,6-2. Leuk om er eens bij te zijn, maar betreft spanning toch teleurstellend.

Kraijek stond ondertussen te juichen. De droomfinale was dichtbij gekomen. Hij zou die Murray nog even trakteren. De nummer 1 & 2 van de plaatsingslijst in de finale. Fantastisch! Hij kringelde nog even wat handtekeningen en vervolgde zijn weg naar het VIP dorp.

De finale was door de overwinning van Nadal op Monfils echt een droomfinale geworden. Maar terwijl Murray weer een goede dag had kwakkelde Nadal met blessures en vermoeidheid. Het werd 6-2, 4-6, 6-0 en Murray kroonde zich tot de winnaar.

Nu maar eens op vragen bij Richard Kraijek of ik een wildcard mag voor volgend jaar, als tafeltennisser.

foto bron: Nieuws.nl & AP Reuters