De mooie dingen in het leven zijn steeds zeldzamer geworden, er is bijna nooit meer ijs, even snacken is gelijk een doodzonde (of gewoon niet meer toegestaan) en elke stap die je zet vernietigt weer een stukje aarde. Zonder wat lichpuntjes zou je van chagrijn maar in bed blijven liggen. Maar je kunt het ook te gek maken…

Nederland is het land van doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Op een gemiddelde grijze dag is het ijzig stil. Geen groet kan er van af, ook bij mij helaas, en iedereen is verzonken in zijn iPodjes of kranten. Maar als er dan eens een lichpuntje is veranderd Nederland in een gekkenhuis, alsof men nooit anders heeft gedaan.

Denk maar aan de Oranjegekte. Die was er nooit voor 1974 toen er eens een succesje werd geboekt. En nu is het elke 2 jaar weer raak en gaan we gezellig met een Goudse kaas op ons hoofd naar het stadion. Omdat bij gebrek aan succes elke overwinning fantastisch is.

Maar het ijs slaat echt alles. Door ‘klimaatterroristen’ is wijsgemaakt dat winter in Nederland niet meer bestaat en dat Amsterdam al in 2005 Amsterlantis zou zijn. IJs konden we wel vergeten voor de rest van de eeuwigheid en ja, die warme douche in de ochtend is daar de schuld van.

Als het uiteindelijk dan toch vriest gaat dan gelijk heel Nederland het ijs op. Om even een lichtpuntje mee te pakken. We gaan gezellig met z’n allen met Unox mutsen op ons hoofd naar het ijs toe. Een normaal toertochtje mondt door een beetje dooi en 2500 zwartrijders uit in een ramp, welkom in de winter van Nederland.

Kom op! Waarom vastklampen aan ijs en voetballetjes, wees een vrolijk op een normale dag en zeg eens hallo. Doe gek, maar niet z? gek zodat een toertocht in een ramp van formaat eindigt en half Nederland ‘s zomers met een kaas op z’n hoofd loopt.

Misschien moet ik me gewoon overgeven, ik doe immers al net zo hard mee. Schaatsend op Noren met een Goudse kaas op mijn hoofd.