Januari, maand na de feestdagen. Het geld is op, de kredietcrisis breekt heel wallstreet af en in het begin van de maand brak de helft van Nederland een om meerdere polsen tijdens de ijspret. Een barre maand, met verbroedering op het ijs en chagrijn bij het zien van de rekeningen.

Maar wat vooral opviel toen het ijs gesmolten was, was de enorme vloed aan slecht nieuws. Alsof het gevangen zat onder het ijs kwam de kredietcrisis weer, Geert Wilders met een rechtszaak en iedereen die daar weer wat over wil zeggen. IJskoud werden we weer teruggezet in Januari 2009. Dankje.

Het is dan nog zoeken naar de kleine lichtpuntjes, aftellen naar mooie dagen zoals het eerste salaris. Gokken op de komst van de Elfstedentocht. Januari is toch een maand waar er wordt gezocht naar geluk. Waar enkelen die willen vinden in afslanken en horoscopen gaan anderen toch voor aftellen, verlangen of het afhalen van een potje geluk bij de Chinees om de hoek.

Vandaag kwam in de mediauitzending van De Wereld Draait Door een fragment voor over de Geluksles. Lang geleden had ik het eens zien voorbijflitsen. En nu zag ik het weer, geluk is van de kleine dingen. Even trappen met een bal, iets cadeau krijgen of ondanks ellende hoop hebben in iets.

De leerlingen van de school met geluksles zeiden positiever te denken. De lessen waren een zoektocht naar geluk met de Tomtom in de hand en ze kwamen op hetzelfde punt terecht. Met de gedachte dat geluk al de hele tijd naast hun stond.

Bedekt onder een stoffige laag slecht nieuws van Januari.