Vroeger kon ik je herinneren als ‘de strenge mevrouw van de regering’ en was je voor mij de vrouwelijke meneer Aart in de Tweede Kamer. Een iron lady waar zelfs Tatcher roestig bij af zou steken en de uitvinder van het begrip recht door zee als het niet eerder was bedacht.

Ik was toen nog maar een klein jochie en naarmate ik groter werd ging je steeds meer een andere kant op. Die strijd om het leiderschap van de VVD is het begin geworden van de ellende van vandaag. Natuurlijk, je zoekt je doelgroep.

Maar moet dat dan echt inhouden dat je je verkiezingsprogramma gaat presenteren bij Harry Mens?

Nadat ik het las werd ik treurig, ik had wat meer originaliteit van je verwacht. Vlaktaks, korten op ontwikkelingsgeld en cultuursubsidies. Het is een wat uitgekauwde serie standpunten die men toch al veel te vaak gehoord heeft. Uiteraard mooi doorgerekend, over een week of twee. Maar zo gaat het wel heel erg lijken op een oldskool VDD on steroids.
Al die tijd kon het nog. Jezelf bevrijden van de ellende door weer terug te gaan naar de VVD, of Groenlinks. Gezien je vroegere PSP lidmaatschap. D66 heeft ook wat mensen nodig. Genoeg ruimte dus om weer terug te komen als ijzeren dame waarvan alle kleutertjes huiverend wegspringen als ze kijken naar het jeugdjournaal.

Maar met de presentatie van je verkiezingsprogramma is het nu echt te laat geworden. Je kunt niet meer terug, gevangen in je mislukte ambitie. Het lijkt wel een slechte parodie van een rechtse partij in Van Zon op Zaterdag.

Succes met dit zinkende schip, je kunt zuurvrije vaseline gebruiken om de roest wat weg te poetsen.

CCfoto by bogers