Niks is zo vervelend om ergens naar toe te gaan tegen je zin met de gedachte dat je iets zult missen wat je heel erg waardevol vindt voor jezelf, of gewoon leuk om te doen. Je zit met zo’n gevoel bij het andere van ‘grrr, ik had daar kunnen zijn. Nu mis ik die zooi en de volgende keer kan pas over 10 jaar zijn’
Zo’n gevoel had ik vandaag. Meegesleept naar een nieuwjaarsreceptie was ik vrij chagrijnig, het was vandaag d? schaatsdag van het jaar met veel zon en prachtig ijs. Maar ik moest de auto in, weg van het ijs en ergens bij die receptie gaan zitten.
Natuurlijk, er was best veel gedaan om het voor iedereen leuk te houden met wat dart spullen en een pingpong tafel. Maar een prachtig stukkie ijs was er niet, dus ik zat me de hele middag te verbijten. Waarom, grrrr. Zeker omdat er maar weinig mensen waren. En wat waren ze aan het doen? Jawel, schaatsen!
Uiteindelijk, na een lange reis gingen we nog snel even langs de zwemplas in de buurt. Door de vorst was alles keihard dichtgevroren en net voor zonsondergang heb ik nog snel wat rondjes kunnen schaatsen over de plas. Alle chagrijn eruit slaan en gewoon keihard gaan. Heerlijk!
Zonde dat het Dinsdag weer afgelopen is, maar morgen ga ik nog heel wat rondjes. En die nieuwjaarsrecepties? Mij zien ze niet meer. Nooit. Ga toch schaatsen.
Tweet
