In de vroege ochtend gaat er een schok door me heen. Er is een gerucht dat er een vliegtuig is neergestort, verder is nog niks bekend. De normale nieuwsdiensten melden nog niks, op twitter komen de geruchten binnen strommen. Langzaam trekt de mist weg. Er is echt een vliegtuig neergestort…

Luisteraars die belden naar Bnr nieuwsradio waren het eerst, en langzaam druppelden er dingen binnen. 80 of 250 passagiers? 2 of 3 stukken? Het bleef allemaal wat vaag en ook de extra uitzending op Nederland 1 maakte het niet duidelijker.

Uren bleef ik kijken, met open mond. Na ooggetuigen die 3 keer herhaald werden, foto’s die ook al keer op keer werden herhaald. Waarop dan weer werd teruggeschakeld op ‘feelgood’ televisie over de wagentjes met rupsbanden.

Ik had gekeken, gezien en gehoord. Maar in wezen was ik niks anders te weten gekomen dat het vliegtuig van Turkish Airlines was en er nog veel onduidelijkheden waren. Niet echt goed. De tv ging uit en ik ging boodschappen doen om iets anders in mijn hoofd te hebben.

Verstrikt uit een woud van tweets, qoutes, leugens en wazige foto’s gemaakt op telefoons. Ik was er live bij, maar toch weer niet. Ik wist alles, maar toch weer niet. En ondertussen bleven de wrakstukken maar liggen en schoven de letters onderaan het beeld:

We kunnen nog niks bevestigen.

foto via: BBC.co.uk