Vandaag was dan de gevreesde dag van de dansworkshop, ik had er al weinig tot geen zin in. De dag begon zoals normaal weer met een paar uur les. Maar daarna begon het echte ‘werk’. We werden gedropt in een lokaaltje…

Daar stond iemand van Introdans klaar die ons een workshop van 5 uur (!) ging geven. Eerst een warming up, tussendoor was er een hoop geklooi zodat de verveling nog langer duurde. Daarna was het tijd voor de basischoreografie. Ai.

De pasjes gingen aardig, maar zo vaak opnieuw. Zo saai, ik had er echt de pest in zogezegd. Ondertussen dreigde die ene van Introdans tegen een paar mensen om ze weg te sturen. Na een tijd van al dat gezeur was het gelukkig pauze.

De halve klas ging weer eens naar de Aldi, ik niet want mijn geld was op, en kwam terug met zakken pepernoten, chips, cola, chocola, cake en slagroom. Het was een aardig feestmaal in de pauze, maar ik voelde toch de pijn bij mijn knie?n weer. Wanneer was die danshel voorbij!?

Nu moesten we een eigen dansje bedenken, gelukkig zat ik bij N. in het groepje. En N. kan fantastisch dansen dus dat eigen dansje was zo gedanst. Mmm, 3 keer dansen in een zin? De gymzaal was daarna aan de beurt om het decor te zijn van onze ‘fantastische’ voorstelling.

Daar werd weer dat hele dansje herhaald. Zzzz. En we moesten weer terug na een korte pauze om de truien te pakken. Ai2. Die truien waren echt vreselijk. Zwart van voor met su?de met een kotskleur op de mouwen en achterkant.

Ook de geur was niet echt lekker, te vergelijken met 3 bakken oud zweet, maar het ergste was: Dat rotding was van een soort stretchstof die ik bijna niet uit kreeg! Nou ja, je stond ook compleet voor aap in die dingen. Vreselijk, zo lelijk.

Het hoogtepunt van de dag was intussen aangebroken. Nee, dit was niet de voorstelling, maar de tijd dat ik naar huis kon. Ver na het 8ste uur, uit een uitgestorven school fietste ik weg op mijn fietsje. De wind tegemoet.

foto: ? Joffrey Ballet of Chicago (jaja, als wraak voor vandaag steel ik de foto :-P)