Soms vraag ik mezelf af of ik niet eens te aardig ben (hoewel het soms ook andersom kan zijn. ‘k ben ook maar een mens). En uiteindelijk heb ik en passant aan een paar mensen beloofd om ze eens te noemen voor een post. En het probleem is dus dat als je iets moet forceren als onderwerp, dat het dan niet lukt.

Sorry daarvoor aan de mensen die ik bedoel. Ik vind jullie heel aardig, maar mijn schrijfzooi heeft wel vrijheid nodig en geen verplichtingen omdat er anders weinig uitrolt. Ik hoop dat jullie dat snappen. Maar toch, nu heb ik jullie toch genoemd. En jullie spelen ook nog een hoofdrol in mijn geweten. Mooi toch?

Jullie krijgen nog wat om het goed te maken, maar alsjeblieft. Vraag nooit meer om genoemd te worden. Goed? Dan maak ik het nog wel helemaal goed ;-)

Inderdaad, argeloze lezer die zich niet aangesproken voelt. Dit is voor jou niet echt belangrijk.