Jarenlang was Wognum een rustig slaapdorpje in het Noord-Hollandse land zoals er al vele zijn. Gezegend met ??n geasfalteerde hoofdstraat, een voetbalclub die speelde in de 6e klasse Z en inwoners die elkaar nog groeten als ze ‘s ochtends gezellig in de rij staan voor de enige pinautomaat. Een donatie van Dirk Scheringa die het ding persoonlijk op zijn vrije dag in de muur van zijn geboortehuis had gemetseld.
Wognum was een dorpje met trots, in tegenstelling tot De Goorn hadden ze geen overgehypte dieetgoeroe in het dorp wonen, maar een voorname bankdirecteur op geitenwollen sokken. En de trots was alleen maar gegroeid toen ‘de bank van ome Dirk’ zijn hoofdkantoor ook maar in Wognum vestigde.
In al die jaren was er zogezegd een Dirkomanie ontstaan. Per hoofd van de bevolking stond Wognum voor 10.000 rood bij Frisia, Becam, DSB en consorten. Status had je pas als je ook nog een dure koopsompolis en een levensverzekering bij je lening had.
Maar het bleef niet alleen bij lenen: ouders vernoemden hun kinderen naar Dirk. Of ze kozen drie voornamen om zo op de initialen D.S.B. uit te komen. Dirk werd 993 keer gevraagd als getuige bij een huwelijk en eenzelfde aantal keren ten huwelijk gevraagd. Jammer genoeg zag men over het hoofd dat hij al jaren getrouwd was.
Het zag er goed uit, hoewel het toch een beetje begon te rommelen in Wognum. Die koopsompolis was toch wel erg duur geworden sinds de crisis. Het werd echter onrustig toen Pieter Lakeman opriep tot een bankrun en Wognum een trekpleister werd voor ramptoeristen die nog even de laatste dagen van DSB live mee wilden maken.
Al die jaren van trots stortten in elkaar, meegesleurd door de problemen van DSB. Sponsoring werd stopgezet en in een klap was half Wognum failliet. En de andere helft zat zwaar in de problemen door hoge maandlasten en jengelende Dirkjes en Frisiaatjes die nu opeens niet meer op schoolreis konden.
Wognum staat in brand. De enige pinautomaat is er mee opgehouden, die was namelijk van DSB. De hele dag door demonstreren er mensen uit het hele land voor het hoofdkantoor net buiten het dorp en alles wat ook maar op enige manier lijkt op Dirk Scheringa wordt door deze demonstranten vakkundig gelyncht.
De inwoners zitten ondertussen bibberend in hun door Dirk gefinancierde eengezinswoning. Terwijl ze zich afvragen of ze met een dieetgoeroe misschien niet beter af waren geweest.
CCfoto by DavidDMuir
Tweet
