Trippedrup, trippedrup. Drup drup, trippedrup. Woeshhh. Zo gaat het al de hele dag mijn mijn zolderraam. Raampje open en hij waait weer dicht, regen druppelt weer verder. Waarom ik hier in vredesnaam over schrijf? Tja, ik noem het ‘najaarsgrijzedagmetregen-schrijfonderwerp’!

Dagen als deze zorgen voor een verveeld gevoel, het regent, het is grijs en je hebt niks zinnigs te doen. Uiteindelijk erger je je dan aan kleine dingen: De regen regent te regenachtig bijvoorbeeld. Soms is het ook een rustmoment, als je je verveelt zul je vast ook geen dingen moeten doen. Tja, ehhh. Ik heb nog wat dingen te leren…

Waarom ik me dan toch verveel? Dat is een goede vraag, ik heb genoeg om me niet te vervelen. Verveling, misschien is het wel iets gezonds. Om leuke dingen leuker te maken is er verveling, maar dat wordt mij wat te filosofisch.

Ja, gisteren regende het nog niet zo. Het was aardig weer om te voetballen, de stand was alleen niet zo aardig. Maarja, het was een vooruitgang met vorige week (of was het de week ervoor?). Eerst 10-0 en nu 5-0, gewoon 50% minder tegendoelpunten. Wat een fantastische groei!

Gisteren kwam er ook een man bij me langs met een vraag, of ik tijdens het voetballen een speciale sportbril heb, dit omdat zijn zoontje ook een bril draagt maar die afhoudt met voetballen.
Na een korte uitleg van mij (De sportbril vind ik niet leuk staan, dus ik hou mijn gewone op ;-)) was het tijd om te gaan.
Ik bleek 1 ding te zijn vergeten, die glazen moeten van kunststof zijn. Anders vallen er gewonden als je een bal op je kop krijgt. Die man ben ik niet meer tegengekomen, ik hoop dat ik hem nog tegenkom binnenkort…

Trippedrup, trippedrup. Drup drup, trippedrup. Woeshhh. Ik doe het raam dicht, in de hoop op beter weer besluit ik maar weer eens een blogje te schrijven. Alweer een tijd niet gedaan.